Celulaza do pasz zwierzęcych – rozkład polisacharydów nieskrobiowych dla lepszej strawności u drobiu, trzody chlewnej i przeżuwaczy

Enzym celulazy poprawia FCR u drobiu poprzez hydrolizę celulozy i polisacharydów o mieszanych wiązaniach w ścianach komórkowych roślin w składnikach paszowych, uwalniając składniki odżywcze – w szczególności skrobię, białko i tłuszcze – fizycznie zamknięte wewnątrz nienaruszonych komórek roślinnych. Zwiększa to udział składników odżywczych diety, które są wchłaniane, a nie wydalane. Celulaza przyczynia się również do zmniejszenia antyodżywczego wpływu NSP ściany komórkowej na lepkość treści jelitowej, szczególnie w dietach opartych na pszenicy i jęczmieniu, gdzie rozpuszczalne NSP tworzą lepkie warunki spowalniające wchłanianie składników odżywczych. Łączny efekt to wyższa pozorna energia metabolizowalna (AME) i poprawiona strawność aminokwasów, co przekłada się na lepsze tempo wzrostu przy tym samym pobraniu paszy – co jest definicją poprawionego FCR.

Standardowy enzym celulazy ze szczepów Trichoderma reesei lub Aspergillus niger jest częściowo wrażliwy na ciepło i wilgoć procesu peletowania paszy, który typowo przebiega w temperaturze kondycjonowania 70–90°C i wytwarza temperatury peletu 80–88°C. Utrata aktywności podczas peletowania wynosi zwykle 20–40% dla gatunków standardowych przy 85°C. Termostabilne gatunki celulazy – produkowane w zmodyfikowanym procesie fermentacji lub z powłoką ochronną – zachowują 60–80% aktywności podczas standardowego peletowania. Dla zastosowań paszowych wymagających spójnej aktywności enzymu po peletowaniu nabywcy powinni określić gatunek termostabilny i poprosić dostawcę o dane analizy aktywności po peletowaniu. Alternatywą, która całkowicie eliminuje ekspozycję na ciepło, jest dodawanie płynnego enzymu po peletowaniu (natryskiwanie).

Celulaza paszowa do żywienia zwierząt musi spełniać dodatkowe wymagania poza wymaganiami dla celulazy przemysłowej: certyfikację bezpieczeństwa żywności/paszy (brak mikotoksyn, metali ciężkich, organizmów chorobotwórczych), zgodność z przepisami dotyczącymi enzymów paszowych (rozporządzenie UE 1831/2003 w Europie, AAFCO w USA lub krajowe przepisy dotyczące enzymów paszowych na innych rynkach) oraz wykazaną skuteczność i bezpieczeństwo dla docelowego gatunku. Specyfikacja aktywności może się również różnić: materiał paszowy jest charakteryzowany metodami specyficznymi dla substratu, właściwymi dla hydrolizy NSP, podczas gdy gatunki przemysłowe są charakteryzowane metodą ogólną. Metoda zastosowana dla danej partii jest podana na świadectwie analizy. Dostarczamy zarówno celulazę przemysłową, jak i paszową; wystarczy podać zastosowanie i rynek docelowy, aby otrzymać odpowiedni gatunek i dokumentację.

Tak. Celulaza jest rutynowo łączona z ksylanazą, beta-glukanazą, pektynazą, proteazą i fitazą w wieloenzymowych kompleksach NSP w dietach dla drobiu i trzody chlewnej. Połączenie jest synergiczne, ponieważ różne polimery ściany komórkowej wymagają różnej specyficzności enzymatycznej: celulaza rozkłada celulozę, ksylanaza rozkłada arabinoksylany, beta-glukanaza rozkłada beta-glukany o mieszanych wiązaniach, a pektynaza rozkłada pektynę. Razem enzymy te zapewniają pełniejszą hydrolizę ściany komórkowej niż jakikolwiek pojedynczy enzym z osobna. Kompatybilność enzymów w formulacji powinna zostać zweryfikowana – optima pH i temperatury powinny się wystarczająco pokrywać, aby wszystkie składniki mogły być jednocześnie aktywne w docelowym odcinku przewodu pokarmowego.